نویسنده ای که نمی نویسد!

یک فایل باز آماده برای تایپ؛ یک فنجان چای خوشرنگ در ماگ قرمز با آرم نسکافه و یک سکوت دلپذیر مهیاست.

اما نمیدانم چرا ترجیح می دهم کنترل تلویزیون را در دست بگیرم و ساعتها و بی وقفه کانالها را بالا و پایین کنم؟!

نمیدانم چرا انگشتم روی صفحه موبایل روی تلگرام مدام میلغزد؟!

چه خوب است که خدا موقع خلق آدم، شبیه من موقع خلق آدمهای قصه ام نبود وگرنه هنوز هیچ آدمی متولد نشده بود و دنیا مثل صفحه سفید مقابل من خالیِ خالی بود!

خدایا شکرت که فقط شبیه خودت هستی.