در این مدت اتفاق های زیادی افتاده اما من هنوز همون آدمم!                                       بلاتکلیف              و            منتظر! هنوز روی تخته سنگ 44 سالگی نشستم و گاهی به عقب نگاه می کنم، گاهی به راه پیش رو خیره میشم.می دونم که باید بلند شم و راه بیفتم، اما یه چیزی توی این خلسه هیچ کاری نکر...

اما نمیدانم چرا ترجیح می دهم کنترل تلویزیون را در دست بگیرم و ساعتها و بی وقفه کانالها را بالا و پایین کنم؟!نمیدانم چرا انگشتم روی صفحه موبایل روی تلگرام مدام میلغزد؟! چه خوب است که خدا موقع خلق آدم، شبیه من موقع خلق آدمهای قصه ام نبود وگرنه هنوز هیچ آدمی متولد نشده بود و دنیا مثل صفحه سفید مقابل من...

عضو بودن در بعضی کانالهای تلگرام خیلی خوب است. انگار نوشته های بعضی ها اول صبح که میخوانی حس و حال آن روزت را تعیین تکلیف می کنند! کانال چهل سالگی آقای حلاجیان ، روزنوشتهای احسان محمدی و بی دلیل فهیم عطار از این دست هستند. هر روز جمله ای، عکسی و یا نوشته ای هست که یاد آدم بیاورد تا حواسش به سراشیبی ...

در این مدت اتفاق های زیادی افتاده اما من هنوز همون آدمم! بلاتکلیف و منتظر! هنوز روی تخته سنگ 44 سالگی نشستم و گاهی به عقب نگاه می کنم، گاهی به راه پیش رو خیره میشم.می دونم که باید بلند شم و راه بیفتم، اما یه چیزی توی این خلسه هیچ کاری نکردن هست که پای رفتنم رو به زمین روزمرگی دوخته.ای کاش همینکه دلم...

بالاخره بعد از یک سال که از جلوی حصار کشیده شده جلوی درب دانشگاه شریف میگذشتم دیروز چشمم به جمال سردرب جدید این دانشگاه روشن شد! البته هنوز تابلوی نام دانشگاه نصب نشده است و احتمالاً قرار است اول مه

خواندن بیوگرافی نویسنده ترکیه ای مورد علاقه ام مرا به تحسین بیشتر این بانوی ارزشمند واداشت و این جمله پرمعنایش در پاسخ به نقش وی بعنوان نویسنده در آزادی بیان؛ به تفکر بیشتر! "من بیشتر علاقه مندم چیزه

یک فایل باز آماده برای تایپ؛ یک فنجان چای خوشرنگ در ماگ قرمز با آرم نسکافه و یک سکوت دلپذیر مهیاست. اما نمیدانم چرا ترجیح می دهم کنترل تلویزیون را در دست بگیرم و ساعتها و بی وقفه کانالها را بالا و پای

ارتباط نینوا و قلیان در چیست؟

عضو بودن در بعضی کانالهای تلگرام خیلی خوب است. انگار نوشته های بعضی ها اول صبح که میخوانی حس و حال آن روزت را تعیین تکلیف می کنند! کانال چهل سالگی آقای حلاجیان ، روزنوشتهای احسان محمدی و بی دلیل فهیم

پنج ماه از آخرین نوشته ام گذشت! هنوز اندر خم همان کوچه "چه کنم چه کنم" ام! در این مدت اتفاق های زیادی افتاده اما من هنوز همون آدمم! بلاتکلیف و

نمی دانم چه حکایت غریبی در عمق چشمان مهربانش است که هر بار دیدن عکس اسارتش، حتی روی بنر آویخته کنار پل دانشگاه شریف اشکم را در می آورد! نگران کودکش هستم که کمی بزرگتر شود، با کابوس دیدن فیلم شهادت پدرش چه خواهد کرد؟! ای کاش تمام فیلمهایش از شبکه های مجازی محو می شد... ای کاش تنها تصویر جستجوهای اینت...

خونه تکونی پایان سال و تغییر دکوراسیون خونه باعث شد پیست کوچولوی خودمو از دست بدم و دیگه فضای دویدن توی خونه نداشته باشم! از اونجایی که معتقدم "بن بست وجود ندارد. یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت" دنبال راهی میگردم که تمریناتم رو از سر بگیرم. پی نوشت: جا برای تردمیل ندارم!

"ارنستین شفرد" 80 ساله ورزشکار و قهرمان فعال پرورش اندام هفته گذشته تولد هشتاد سالگی خود را جشن گرفت.به گزارش عصر ایران به نقل از سی ان ان این زن آمریکایی که زاده شهر بالتیمور ایالت مریلند است لقب "پیرترین " ورزشکار فعال پرورش اندام زنان را به خود اختصاص داده است.او از سن 56 سالگی ورزش پرورش اندام ر

بعضی کلمات وقتی کنار هم میشینند نمیشن "جمله"! بلکه میشن "تلنگر "و آدمو در یک لحظه به لذت یه اکتشاف تازه میرسونند. چند نمونه از این تلنگرها که خوندنش برای هر ورزشکاری لذت بخشه اینجا می نویسم بقیه شو از وبلاگ آقای امیرحسین اکبرپور (هابیل) بخونید. فاصله ی باختن تا ساختن یک کلمه است: خواستن افراد قو

بدی سر نزدن مرتب به وبلاگ و ندیدن اخبار اینه که از رویداد به این مهمی برای من تازه کار جا بمونم و اصلا ندونم که 18 فروردین اولین دوره مسابقات دوی 42، 21 و 10 کیلومتر در تهران برگزار شده و خانمها 10 کیلومتر دویدند گیرم دور دریاچه آزادی !! رویداد دوی بین المللی پارس یا PERSIAN RUN با همه حواشی و خوبی

این روزها عجیب به یک دوست هم زبون نیازمندم. دلم می خواد توی یکی از این سایتها مثل دیوار آگهی بدم به یک دوست با ویژگیهای زیر نیازمندم: - خانم - 42 ساله - اهل مطالعه و کتاب- علاقمند به دویدن در طبیعت - ترجیحا کارمند نیمه وقت دارای اوقات فراغت حداقل از ساعت 4 بعد از ظهر به بعد و آخر هفته ها و .... برچس...

همه جا پر از پوسترهای پاره و درهم ریخته شده!! صبح که از در خونه بیرون میام تا نیم ساعت بعد که برسم به محل کار از دیدن این همه بیفکری چشم درد می گیرم.. پوسترهایی که اکثرشون فقط یه اسم و یه چهره آتلیه ای دارند. هم زن و هم مرد.. یعنی میخوان به قیافشون نگاه کنیم و اسمشونو بنویسیم روی برگه رأی؟! توی اینت

بالاخره بعد از کلی جستجو و تحقیق درباره فواید و مضرات دویدن روی تردمیل، در نهایت دست بر قضا خواهر گرامی خونه خرید و برای تردمیل بزرگ و پیشرفته ش جایی توی خونه جدید نداشت و امانت دادش به من! منم با هر ترفندی بود یه جا براش پیدا کردم و حالا چند روزیه تمریناتم رو سعی میکنم به طور جدی ادامه بدم. هدف اول

نمی فهمم چرا درک این موضوع اینقدر برای اطرافیان سخت است که: آدم میتواند از بیکاری در محیط کار خسته شود! از 8 ساعت پرسه زدن در سایتهای خبری و آموزشی و لابه بلای آن پاسخ 2 تا تلفن کاری دادن؛ افسرده شود! تصمیم بگیرد شغل خود را با میل و اراده خود ترک کند و استعفا دهد! چه کسی گفته که از حقوق خوب آخر