نمی فهمم چرا درک این موضوع اینقدر برای اطرافیان سخت است که:
آدم میتواند از بیکاری در محیط کار خسته شود!
از 8 ساعت پرسه زدن در سایتهای خبری و آموزشی و لابه بلای آن پاسخ 2 تا تلفن کاری دادن؛ افسرده شود!
تصمیم بگیرد شغل خود را با میل و اراده خود ترک کند و استعفا دهد!
چه کسی گفته که از حقوق خوب آخر ماه گذشتن، بخاطر مفید نبودن در ساعت کار؛ حماقت است؟!
چه کسی گفته رها کردن شغلی بدون هیچ مسئولیت و کار مفید؛ جنون است؟!
می خواهم احمق و مجنون باشم. اعتراضی هست؟!
من برای گرفتن حقوق برای کارِ نکرده ساخته نشدم! عطای این کار را به لقایش می خواهم ببخشم!
بگذارید به من بخندند کسانی که می گویند: "همه جا همین است و بقیه کارمندان مگر روزی چند دقیقه کار می کنند؟!"
من مثل دیگران نیستم.
برچسب:
نویسنده: پندار پورحسین